Melisa

(Melissa officinalis)

Już w XV wieku melisa była uważana za środek uspokajający. Pomaga ona w stanach bezsenności, wewnętrznego niepokoju, a stosowana zewnętrznie łagodzi podrażnienia skóry. Działa zbawiennie w przypadku opryszczki. Prawdziwe "antystresowe" zioło nowoczesnego społeczeństwa!

Pochodzenie

Melisa lekarska pochodzi ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i zachodniej Azji. Ze względu na swoje różnorodne właściwości lecznicze, roślina ta od dawna uprawiana jest również w ogrodach Europy Środkowej.

Wykorzystywane części roślin

W ziołolecznictwie wykorzystywane są suszone liście i zawarte w nich olejki eteryczne. Zawarty w nich cytral zapewnia intensywny zapach cytryny.

Zastosowanie i działanie

Melisa to roślina ciesząca się dużą popularnością. Od dawna uważana jest za lekarstwo na melancholię, depresję, smutek inne stany emocjonalne. Świeży, cytrynowy zapach działa odprężająco i przynosi ukojenie, wyciszając stany nerwowe.

Liście stosowane są na poprawę ogólnego samopoczucia w stanach nerwowości oraz przy wspomaganiu funkcji układu krążenia przyczyniając się do ustąpienia łagodnych problemów z sercem. Melisa była stosowana w medycynie ludowej od XV wieku jako środek uspokajający, a także wspomagający trawienie, przeciwwzdęciowy i rozkurczowy na różne problemy trawienne. Dzięki kojącym właściwościom melisa działa niezwykle uspokajająco na cały organizm. Stosowana w aromaterapii poprawia nastrój i chroni przed przygnębieniem, oraz jest niezwykle korzystna w przypadku bezsenności i niepokoju. Jeśli ktoś jest zestresowany to widać to gołym okiem. Melisa przeciwdziała również oznakom stresu skórnego i łagodzi podrażnienia.

W międzyczasie udowodniono również, że ta roślina lecznicza ma właściwości przeciwwirusowe i przeciwdrobnoustrojowe. W toku badań udowodniono skuteczność melisy w leczeniu opryszczki, egzemy i ran.